zondag

Het einde van de vrije zondag?


 

Het traditionele concept van de zondag als onderbreking van de vaste werkweek wordt steeds verder uitgehold. Dat schrijft Ryan Jacobs in het magazine Pacific Standard (PSMag). De zondag begint volgens hem steeds meer op elke andere werkdag van de week te lijken. Jacobs noemt het echter opmerkelijk dat de bevolking zich blijkbaar zonder veel morren neerlegt bij die evoluties en de beperking van zijn vrije tijd en zelfs blijkt te genieten van de nieuwe situatie.

Dat geeft volgens de auteur mogelijk de introductie aan van een nieuw tijdperk, maar dat zou volgens hem belangrijke consequenties kunnen hebben.

“Onderzoek in Canada heeft uitgewezen dat de erosie van de wekelijkse rustdag al verder is gevorderd dan algemeen wordt verondersteld,” benadrukt Ryan Jacobs. “Onder meer bleek dat Canadezen in het midden van het voorbije decennium op zondag ruim 100 minuten spendeerden aan betaalde arbeid. Dat betekende een stijging met 67 procent tegenover het begin van de jaren tachtig.”

“Ook werd in het midden van het voorbije decennium op zondag vier uur besteed aan het onderhoud van de woning en de tuin, de zorg voor kinderen en winkelen. Dat is ruim één uur meer dan in de kwart eeuw daarvoor. Shopping steeg daarbij van minder dan tien minuten tot bijna drie kwartier.”

Jacobs merkt nog op dat in het midden van de jaren tachtig 68 procent van de respondenten het gevoel hadden op zondag volledig vrij hun activiteit te kunnen kiezen. Tien jaar geleden was dat teruggvallen tot 58 procent. Daarentegen zei in het midden van de jaren tachtig slechts 18 procent op zondag een aantal verplichtingen te voelen. Dat was tien jaar geleden al opgelopen tot 22 procent.

“Alle categorieën van verplichte activiteit hebben een stijging laten optekenen, terwijl ontspanning en rust een inkrimping melden,” voert Ryan Jacobs aan. “Bovendien lijkt een aantal ontwikkelingen, zoals de uitbreiding van het zondagswinkelen, die trend nog verder te zullen doorzetten.”

“Deze radicale transformatie kan belangrijke filosofische implicaties hebben,” merkt  Jacobs verder op. “De Franse socioloog Durkheim liet duidelijk blijken dat er een scherp verschil kon worden opgetekend tussen de werkdagen en het weekend. Hij had het daarbij over een scheiding tussen het gewone en het bijzondere, het profane en het spirituele.”

“De Russische socioloog Sorokin wees er zelfs op dat het leven zonder specifieke namen voor de dagen een eindeloze en eentonige keten zou worden. Volgens Sorokin zou het zelfs niet meer mogelijk zijn om de verschillende dagen van elkaar te onderscheiden, wat desastreuse gevolgen zou kunnen hebben voor het leven en de maatschappij.”

“Toch lijkt die verschuiving bij de bevolking niet te leiden tot een grote verandering in de perceptie over de zondag,” stelt Jacobs vast. “De Canadese respondenten blijken zelfs tevreden te zijn met de nieuwe opvattingen. Er is minder vrije tijd beschikbaar op zondag, maar dat lijkt voor de bevolking geen probleem te vormen. De meeste mensen lijken te genieten van hun activiteiten.”

“Het zit in onze natuur om het beste van het leven te maken. Dat is een systeem van zelfverdediging. Wanneer de mens constant een afkeer heeft van zijn bezigheden, wordt het leven ondraaglijk. Het is echter de vraag of al deze ontwikkelingen uiteindelijk de mens niet zullen vervlakken tot een wezen dat volledig wordt beheerst door zakelijke automatismen.”

 

Bron: Express

Volg OnzeCoach op Linkedin:
linkedin

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *