Waar te veel wil is, is jouw weg zoek


 

Dennis Heijn – juist, een zoon van – gaf onlangs in Trouw (12 april jl.) in antwoord op een vraag over begeerte het volgende antwoord:
“Ik zou graag ook eens een directe ervaring met het bovennatuurlijke hebben. Ik deed mee aan Vision Quest, waarbij je 4,5 dag zonder eten op een berg doorbrengt. Aan het eind van die queeste vertelden de andere deelnemers prachtige verhalen over hun dierbaren die ze in visioenen hadden gezien en zo … En ik? Niks. Ik heb mij wel eens afgevraagd of het met mijn bevoorrechte leven te maken heeft, of er meer ellende voor nodig is om echt verlicht te kunnen raken.”

Prestatiedrang en vergelijking
Dit vind ik een prachtig voorbeeld van de wil om iets te bereiken – in dit geval een spirituele ervaring –, van een vergelijking van de eigen authentieke ervaring (Niks!) met die van anderen (verhalen over mooie visioenen). De voortdurende ’kletspraat’ die we allemaal in ons hoofd hebben, geeft tot slot een verklaring  over oorzaak en gevolg die in mijn oren behoorlijk stressvol klinkt: “misschien heb ik meer ellende nodig”. Wat Heijn hiermee vertelt, is wat ik vele malen heb meegemaakt op allerlei plekken waar mensen in een groep ‘op zoek zijn naar zichzelf’.

Groepsprocessen
In een groep ontstaan processen die je kunnen weghalen bij jezelf en bij jouw authentieke ervaring. Sommige mensen blijken behoefte te hebben om hun ervaringen vooral ‘en plein public’ te delen. Er lijkt dan wel eens een wedstrijdje te ontstaan in mooie en bijzondere ervaringen. De een nog mooier en unieker dan de ander. Zelf heb ik dat meermalen meegemaakt. De ervaring van de verhalenverteller zal voor hem of haar zeker bijzonder zijn, daar ga ik vanuit. Als je een ervaring hebt van ‘Niks’, moet je op dat moment heel stevig op aarde staan om je niet van de wijs te laten brengen. En veel meer dan eens heb ik op dat soort momenten mensen in frustratie en stress zien schieten. “Wat doe ik verkeerd dat ik deze ervaring (nog) niet heb?”

Jezelf leren zien
Ook in mijn coachpraktijk ken ik dit soort ervaringen. Zo deed ik laatst met een cliënt een korte oefening op basis van mindfulness. Na de oefening bekende ze enigszins schuldbewust dat ze het vast niet goed had begrepen. Ze had tijdens de oefening allerlei gedachten gekregen over wat ze direct na onze sessie nog te doen had: kinderen van school halen, boodschappen doen, eten koken, naar ouderavond gaan. Inderdaad, een gevuld programma. Ik vertelde haar dat ze de oefening perfect had gedaan. Die had haar immers precies laten zien wat voor haar op dat moment speelde. En tegelijk opende deze ervaring haar de ogen voor hoe ze vaker in haar leven en werk wil voldoen aan een externe norm of verwachting. En hoe ze zich dan schuldig voelt als dat niet lukt.

Vertrouw op je eigen ervaring
Natuurlijk kan het inspirerend zijn om de ervaringen van anderen te horen. Wat nog veel behulpzamer is, is om echt te leren luisteren naar je eigen ervaringen. Zonder competitieve vergelijking met die van anderen. Gewoon zien en registreren wat er op dit moment voor jou speelt. Zonder prestatiedruk en zonder wil om iets te bereiken of te veranderen. Want waar teveel wil is, is jouw weg zoek.

 

Margreet van Persie,  Associate Coach bij OnzeCoach

Volg OnzeCoach op Linkedin:
linkedin

Een gedachte over “Waar te veel wil is, is jouw weg zoek

  1. Hahahaha ik heb – bij de tweede keer lezen – erg moeten lachen om de herkenbare ‘bergervaring’ van Heijn.
    Maar wiens zoon hij is?
    Ik voelde me bij de start van je blog erg dom dat ik dat niet wist. Aan het eind bleek dat ik me niet dom hoef te voelen als ik iets niet weet. Vandaar dat ik een tweede keer ging lezen.
    Maar waarom ik dat nou hier wil delen? Dank voor je lach- en-denkprikkel weer.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *